Tachantska cyrkej swj. Pětra
Město
Wokrejs Budyšyn
Město
Wokrejs Budyšyn
Koordinaty
51.18234
14.42357
14.42357
Koordinaty
51.18234
14.42357
Kategorija
Wó objekśe
Toś to wopisanje tuchylu bóžko njepśedlažy w dolnoserbskej rěcy.
Jako sydło kolegiatneho wustawa, wosadna a katedralna cyrkej a zdobom jako jedna z najstaršich simultanych cyrkwjow Němskeje twori Budyska cyrkej swjateho Pětra přez lětstotki wažne duchowne srjedźišćo Hornjeje Łužicy. Skutkowanišćo mnoho serbskich duchownych je tohorunja wuznamne městno serbskich stawiznow.
Stawizny hłowneje cyrkwje Budyšina sahaja wróćo hač k spočatkam křesćanskeho misionstwa mjez słowjanskimi Milčanami w 10./11. lětstotku. Najstarše dźěle twara (delni dźěl njedotwarjeneje sewjerneje wěže a zapadny portal) pochadźeja z 13. lětstotka. W běhu lětstotkow bu cyrkej wjacore razy rozšěrjena a přetwarjena.
Spočatk 13. lětstotka załoži Mišnjanski biskop Bruno II. von Porstendorf swětnoduchowny kolegiatny wustaw při Budyskej wosadnej cyrkwi. Z toho časa rěča žórła wo njej jako wustawna resp. tachantska cyrkej. Za dušepastyrske zastaranje serbskorěčneho wobydlerstwa powołachu hižo w srjedźowěku słowjanskich resp. serbskich prědarjow.
W běhu reformacije bu cyrkej do lutherskeho (dołha łódź) a katolskeho dźěla (chór) dźělena. Serbske kemše wotměwachu so we woběmaj dźělomaj, štož wubudźi wospjet rozestajenja mjez konfesijomaj wo dušepastyrske zastaranje serbskich wěriwych. 1619 předpołoži měšćanska rada serbske ewangelske Bože słužby do Michałskeje cyrkwje, kotrejž z toho časa tež Serbska cyrkej rěkaja. Najebać toho skutkowachu serbscy diakonojo hač do 19. lětstotka tež w Pětrskej cyrkwi. W lěće 1921 so Mišnjanske biskopstwo wozrodźi, Budyšin bu sydło biskopa a Pětrska cyrkej sta so z biskopskej cyrkwju. Po přeměstnjenju biskopskeho sydła do Drježdźan ma cyrkej swjateho Pětra titul konkatedrale biskopstwa Drježdźany-Mišno.
Přez lětstotki běše tachantska cyrkej z tym wuznamny serbski rěčny rum w Budyskej měšćanskej zjawnosći. Tu skutkowaše mnoho serbskich duchownych a kantorow, mjez nimi:
- Měrćin Ferdinand Brückner (před 1650–1700), dekan a administrator při cyrkwi swj. Pětra 1676–1700
- Jakub Jan Józef Wóski (1692–1771), dekan a administrator při cyrkwi swj. Petra 1743–1752, biskop 1753–1771
- Franc Jurij Lok (1751–1831), dekan a administrator při cyrkwi swj. Pětra 1796–1801, biskop 1801–1831
- Michał Hórnik (1833–1894), katechet, kapłan, kanonikus, asesor
- Handrij Lubjenski (1790–1840), Pastor Primarius w cyrkwi swj. Pětra 1831–40
- Pawoł Prätorius (1650–1709), diakon a archidiakon w cyrkwi swj. Pětra 1679–1709
- Jan Gotthelf Běmar (1704–1747), diakon w cyrkwi swj. Pětra 1745–1747
Letner (płót mjez hłownej łódźu a chórom), kotryž bu w lěće 2015 ponowjeny, dopomina na wosebitu dwukonfesionelnu a wjacerěčnu konstelaciju Božeho domu. Na nim čitamy němsko-serbski napis z, na jednotu křesćanstwa pokazowacym, citatom ze zjewjenja swj. Jana.
Wó objekśe
Toś to wopisanje tuchylu bóžko njepśedlažy w dolnoserbskej rěcy.
Jako sydło kolegiatneho wustawa, wosadna a katedralna cyrkej a zdobom jako jedna z najstaršich simultanych cyrkwjow Němskeje twori Budyska cyrkej swjateho Pětra přez lětstotki wažne duchowne srjedźišćo Hornjeje Łužicy. Skutkowanišćo mnoho serbskich duchownych je tohorunja wuznamne městno serbskich stawiznow.
Stawizny hłowneje cyrkwje Budyšina sahaja wróćo hač k spočatkam křesćanskeho misionstwa mjez słowjanskimi Milčanami w 10./11. lětstotku. Najstarše dźěle twara (delni dźěl njedotwarjeneje sewjerneje wěže a zapadny portal) pochadźeja z 13. lětstotka. W běhu lětstotkow bu cyrkej wjacore razy rozšěrjena a přetwarjena.
Spočatk 13. lětstotka załoži Mišnjanski biskop Bruno II. von Porstendorf swětnoduchowny kolegiatny wustaw při Budyskej wosadnej cyrkwi. Z toho časa rěča žórła wo njej jako wustawna resp. tachantska cyrkej. Za dušepastyrske zastaranje serbskorěčneho wobydlerstwa powołachu hižo w srjedźowěku słowjanskich resp. serbskich prědarjow.
W běhu reformacije bu cyrkej do lutherskeho (dołha łódź) a katolskeho dźěla (chór) dźělena. Serbske kemše wotměwachu so we woběmaj dźělomaj, štož wubudźi wospjet rozestajenja mjez konfesijomaj wo dušepastyrske zastaranje serbskich wěriwych. 1619 předpołoži měšćanska rada serbske ewangelske Bože słužby do Michałskeje cyrkwje, kotrejž z toho časa tež Serbska cyrkej rěkaja. Najebać toho skutkowachu serbscy diakonojo hač do 19. lětstotka tež w Pětrskej cyrkwi. W lěće 1921 so Mišnjanske biskopstwo wozrodźi, Budyšin bu sydło biskopa a Pětrska cyrkej sta so z biskopskej cyrkwju. Po přeměstnjenju biskopskeho sydła do Drježdźan ma cyrkej swjateho Pětra titul konkatedrale biskopstwa Drježdźany-Mišno.
Přez lětstotki běše tachantska cyrkej z tym wuznamny serbski rěčny rum w Budyskej měšćanskej zjawnosći. Tu skutkowaše mnoho serbskich duchownych a kantorow, mjez nimi:
- Měrćin Ferdinand Brückner (před 1650–1700), dekan a administrator při cyrkwi swj. Pětra 1676–1700
- Jakub Jan Józef Wóski (1692–1771), dekan a administrator při cyrkwi swj. Petra 1743–1752, biskop 1753–1771
- Franc Jurij Lok (1751–1831), dekan a administrator při cyrkwi swj. Pětra 1796–1801, biskop 1801–1831
- Michał Hórnik (1833–1894), katechet, kapłan, kanonikus, asesor
- Handrij Lubjenski (1790–1840), Pastor Primarius w cyrkwi swj. Pětra 1831–40
- Pawoł Prätorius (1650–1709), diakon a archidiakon w cyrkwi swj. Pětra 1679–1709
- Jan Gotthelf Běmar (1704–1747), diakon w cyrkwi swj. Pětra 1745–1747
Letner (płót mjez hłownej łódźu a chórom), kotryž bu w lěće 2015 ponowjeny, dopomina na wosebitu dwukonfesionelnu a wjacerěčnu konstelaciju Božeho domu. Na nim čitamy němsko-serbski napis z, na jednotu křesćanstwa pokazowacym, citatom ze zjewjenja swj. Jana.
Fota