Michałska cyrkej
Město
Wokrjes Budyšin
Město
Wokrjes Budyšin
Koordinaty
51.18106
14.42097
14.42097
Koordinaty
51.18106
14.42097
Kategorija
Wo objekće
Michałska cyrkej, natwarjena w druhej połojcy 15. lětstotka, je mała gotiska halowa cyrkej. Z lěta 1619 je Boži dom serbskeje ewangelskeje wosady Budyšina.
Michałska cyrkej bu w druhej połojcy 15. lětstotka jako mała halowa cyrkej natwarjena. Wona ma tři łódźe, wołtarnišćo je wuše hač cyrkwinske łódźe, při tym je pak kusk do dołhosće podlěšene. Murje wobsteja z łamanych kamjenjow kotrež su přez podpěranske stołpy rozdźělene. Na južnej stronje wołtarnišća steji wěža, kotraž je horjeka kołowokoło z wobornej chódbu wuhotowana. Nimo toho je w hornim dźělu z pasmom slepych woknow wobdata. Wěžu wotzamknje třěcha, kotraž je we formje na nahłownik podobna a pochadźa po zdaću hakle w 17. lětstotku.
Wot lěta 1619 je serbska ewangelska cyrkej města. W tutym lěće přepodachu Michałsku cyrkej ewangelskim Serbam wokolnych wsow. Přistajichu prěnjeho serbskeho fararja. Ze załoženjom diakonata 1690 so druhe farske městno zarjadowa. Rjad wuznamnych duchownych skutkowaše w Michałskej cyrkwi, mjez nimi:
- Jan Ast (1655–1733), farar Michałskeje cyrkwje 1690–1733, sobuwudawaćel prěnich ewangelskich serbskich spěwarskich (1710)
- Michał Raca (1657–1730), diakon Michałskeje cyrkwje 1690–1730, sobupřełožer a -wudawaćel serbskich nabožnych spisow: Mały katechizm (1693), sćenje (1695), agenda (1696), Psalmy Dawidowe (1703)
- Michał Hilbjenc (1758–1816), diakon Michałskeje cyrkwje 1787–1797, farar na samsnym městnje 1797–1816, sobupřełožer noweje sakskeje agendy do serbšćiny (1813)
- Handrij Lubjenski (1790–1840), diakon Michałskeje cyrkwje 1817–1827, farar na samsnym městnje 1827–1831, pućrubar serbskeho narodneho wozrodźenja, wudawaćel serbskeje biblije (1821 a 1823) a serbskich spěwarskich (1839), wudźeržowaše kontakty k wuznamnym słowjanskim wučenym
Dlěje hač 200 lět so wšitke kemše a hamtske jednanja bjezwuwzaćnje w serbskej rěči wotměwachu. Hakle wot lěta 1836 wužiwachu, we formje małeje ličby Božich wotkazanjow wob lěto, tež němsku rěč. Přiběraceho přeněmčenja zafarowanych wsow dla přiběraše wužiwanje němskeje rěče lětdźesatk wob lětdźesatk
Spočatk 21. lětstotka swjeća wěriwi w Michałskej cyrkwi prawidłownje jónu wob měsac serbske kemše. Po dlěšej přestawce wotměwaja so tež zaso serbske konfirmacije. Z tym je Michałska cyrkej jedna z mało měšćanskich cyrkwjow we Łužicy, w kotrychž so hišće prawidłownje Bože słužby w serbskej rěči wotměwaja.
Michałska cyrkej bu w druhej połojcy 15. lětstotka jako mała halowa cyrkej natwarjena. Wona ma tři łódźe, wołtarnišćo je wuše hač cyrkwinske łódźe, při tym je pak kusk do dołhosće podlěšene. Murje wobsteja z łamanych kamjenjow kotrež su přez podpěranske stołpy rozdźělene. Na južnej stronje wołtarnišća steji wěža, kotraž je horjeka kołowokoło z wobornej chódbu wuhotowana. Nimo toho je w hornim dźělu z pasmom slepych woknow wobdata. Wěžu wotzamknje třěcha, kotraž je we formje na nahłownik podobna a pochadźa po zdaću hakle w 17. lětstotku.
Wot lěta 1619 je serbska ewangelska cyrkej města. W tutym lěće přepodachu Michałsku cyrkej ewangelskim Serbam wokolnych wsow. Přistajichu prěnjeho serbskeho fararja. Ze załoženjom diakonata 1690 so druhe farske městno zarjadowa. Rjad wuznamnych duchownych skutkowaše w Michałskej cyrkwi, mjez nimi:
- Jan Ast (1655–1733), farar Michałskeje cyrkwje 1690–1733, sobuwudawaćel prěnich ewangelskich serbskich spěwarskich (1710)
- Michał Raca (1657–1730), diakon Michałskeje cyrkwje 1690–1730, sobupřełožer a -wudawaćel serbskich nabožnych spisow: Mały katechizm (1693), sćenje (1695), agenda (1696), Psalmy Dawidowe (1703)
- Michał Hilbjenc (1758–1816), diakon Michałskeje cyrkwje 1787–1797, farar na samsnym městnje 1797–1816, sobupřełožer noweje sakskeje agendy do serbšćiny (1813)
- Handrij Lubjenski (1790–1840), diakon Michałskeje cyrkwje 1817–1827, farar na samsnym městnje 1827–1831, pućrubar serbskeho narodneho wozrodźenja, wudawaćel serbskeje biblije (1821 a 1823) a serbskich spěwarskich (1839), wudźeržowaše kontakty k wuznamnym słowjanskim wučenym
Dlěje hač 200 lět so wšitke kemše a hamtske jednanja bjezwuwzaćnje w serbskej rěči wotměwachu. Hakle wot lěta 1836 wužiwachu, we formje małeje ličby Božich wotkazanjow wob lěto, tež němsku rěč. Přiběraceho přeněmčenja zafarowanych wsow dla přiběraše wužiwanje němskeje rěče lětdźesatk wob lětdźesatk
Spočatk 21. lětstotka swjeća wěriwi w Michałskej cyrkwi prawidłownje jónu wob měsac serbske kemše. Po dlěšej přestawce wotměwaja so tež zaso serbske konfirmacije. Z tym je Michałska cyrkej jedna z mało měšćanskich cyrkwjow we Łužicy, w kotrychž so hišće prawidłownje Bože słužby w serbskej rěči wotměwaja.
Wo objekće
Michałska cyrkej, natwarjena w druhej połojcy 15. lětstotka, je mała gotiska halowa cyrkej. Z lěta 1619 je Boži dom serbskeje ewangelskeje wosady Budyšina.
Michałska cyrkej bu w druhej połojcy 15. lětstotka jako mała halowa cyrkej natwarjena. Wona ma tři łódźe, wołtarnišćo je wuše hač cyrkwinske łódźe, při tym je pak kusk do dołhosće podlěšene. Murje wobsteja z łamanych kamjenjow kotrež su přez podpěranske stołpy rozdźělene. Na južnej stronje wołtarnišća steji wěža, kotraž je horjeka kołowokoło z wobornej chódbu wuhotowana. Nimo toho je w hornim dźělu z pasmom slepych woknow wobdata. Wěžu wotzamknje třěcha, kotraž je we formje na nahłownik podobna a pochadźa po zdaću hakle w 17. lětstotku.
Wot lěta 1619 je serbska ewangelska cyrkej města. W tutym lěće přepodachu Michałsku cyrkej ewangelskim Serbam wokolnych wsow. Přistajichu prěnjeho serbskeho fararja. Ze załoženjom diakonata 1690 so druhe farske městno zarjadowa. Rjad wuznamnych duchownych skutkowaše w Michałskej cyrkwi, mjez nimi:
- Jan Ast (1655–1733), farar Michałskeje cyrkwje 1690–1733, sobuwudawaćel prěnich ewangelskich serbskich spěwarskich (1710)
- Michał Raca (1657–1730), diakon Michałskeje cyrkwje 1690–1730, sobupřełožer a -wudawaćel serbskich nabožnych spisow: Mały katechizm (1693), sćenje (1695), agenda (1696), Psalmy Dawidowe (1703)
- Michał Hilbjenc (1758–1816), diakon Michałskeje cyrkwje 1787–1797, farar na samsnym městnje 1797–1816, sobupřełožer noweje sakskeje agendy do serbšćiny (1813)
- Handrij Lubjenski (1790–1840), diakon Michałskeje cyrkwje 1817–1827, farar na samsnym městnje 1827–1831, pućrubar serbskeho narodneho wozrodźenja, wudawaćel serbskeje biblije (1821 a 1823) a serbskich spěwarskich (1839), wudźeržowaše kontakty k wuznamnym słowjanskim wučenym
Dlěje hač 200 lět so wšitke kemše a hamtske jednanja bjezwuwzaćnje w serbskej rěči wotměwachu. Hakle wot lěta 1836 wužiwachu, we formje małeje ličby Božich wotkazanjow wob lěto, tež němsku rěč. Přiběraceho přeněmčenja zafarowanych wsow dla přiběraše wužiwanje němskeje rěče lětdźesatk wob lětdźesatk
Spočatk 21. lětstotka swjeća wěriwi w Michałskej cyrkwi prawidłownje jónu wob měsac serbske kemše. Po dlěšej přestawce wotměwaja so tež zaso serbske konfirmacije. Z tym je Michałska cyrkej jedna z mało měšćanskich cyrkwjow we Łužicy, w kotrychž so hišće prawidłownje Bože słužby w serbskej rěči wotměwaja.
Fota