Žiwe kulturne herbstwo
Jutrowne spěwanje
W pasionskim času spěwaja so pasionske kěrluše a w jutrownej nocy kěrluše wo zrowastanjenju. Jutrowne spěwanje bě hač do 1950tych lět mjez ewangelskimi Serbami daloko rozšěrjene. Nošerki nałožka běchu młode, njewudate žony ze spěwneho kruha přazy, kiž chodźachu spěwajo pasionske kěrluše štyri tydźenje do jutrow po wsy a po honach. Wjeršk jutrowneho spěwanja běše ćichi pjatk a skónči so jutrowničku při schadźenju słónca z kěrlušemi wo zrowastanjenju. Wot lěta 2001 spěwa na přikład w Dešnje ćichi pjatk chór „Łužyca“. Wot lěta 2011 chodźi w Janšojcach skupina młodych žonow w jutrownej nocy spěwajo po wsy.
Je to žiwe kulturne herbstwo, kotrež so přez swoju dynamiku wuznamjenja. To rěka, zo so we wuwjedźenju a daledawanju přez generacije přeměnja a přiměrja. Na tajke wašnje so nałožk traděruje a žiwy wostanje.
