Žiwe kulturne herbstwo

Debjenje jutrownych jejkow

Jutrowne jejko je tradicionalny, bohaće debjeny jutrowny dar za dźěći, předewšěm za mótki a mótkow, něhdy tež za čeledź resp. fararja abo wučerja. Hišće dźensa je w někotrych regionach Łužicy z wašnjom, zo sej dźěći pola swojich kmótrow swój zeleny štwórtk wotewzaja. Barbjenje a debjenje zwyšitej hódnosć jejka. Rozšěrjene su štyri techniki: wóskowanje, bosěrowanje, škrabanje a wužrawanje. Wóskowanje je najznaćiša technika. Na warjene abo wudute jeja so mustry z horcym wóskom tam nanjesu, hdźež ma barba wostać. Barbi so přeco wot jasnišich k ćmowšim barbam. Při bosěrowanju so na přirodne abo hižo barbjene jejo barbjeny wósk nanjese. Za škrabanje wužiwa so wótry grat, z kotrymž so muster na barbjene jejo škraba. Při wužrawanju nastanje muster přez nanošenje zežidšeneje kisaliny, na přikład citronoweje kisaliny abo kisykałoweje brěčki, na barbjene jejo.